Selecteer een pagina

Aantekeningen college

Vak: BA2 Antropologie van Japan
Datum: 2010-03-01
College: 4

Twee artikelen gaan allebei over scholen die na de lagere school komen.
Hebben betrekking op invloed van scholen op de studenten wat betreft opvoeding en persoonlijkheidsvorming. In hoeverre heeft de manier waar op de scholen georganiseerd zjin invloed op het uiteindeiljke worden van een japanner en het functioneren in een japanse samenleving als japanner.

Er waren duidelijke verschillen tussen de twee artikelen.
Cave vs MacVeigh
mannen vs vrouwen
cave sluit vrouwen niet helemaal uit, maar het gaat wel veel meer over mannen dan over vrouwen.
buitenschoolse clubs (bukatsudo) vs ritueel als proces centraal in analyse
diverse scholen (meer representatief) vs één school
macveigh praat wel over één school, maar maakt wel algemene claims.
Voordeel van macveigh is dat hij heel intensief het curriculum doorneemt en ook het hele jaar bekijkt (wat cave dan weer niet doet).
onderzoek over vele jaren vs. 2-3 jaar
probeert cave dan ook een ontwikkeling in een bepaald opzicht aan te geven? Geven de schrijvers een proces van verandering aan, of diepgewortelde principes? Cave meer over diepgewortelde principes: praat over meiji periode. Macveigh praat ook over algemene principes. Geen van beide kijken naar in hoeverre de scholen in de laatste 10 jaar zijn veranderd.

Een van de concepten in het stuk van cave:
senpai en kouhai
een van de eerste ndie daar onderzoek naar heeft gedaan is Chie Nakane.
Boek in 1970 verschenen.
Eerste boek van een japanse antropoloog m.b.t. De japanse samenleving.
In ahar ineleidnig zegt ze op p89 dat ze zoekt naar een sleutel om de japanse samenleving te begrijpen en de typische kenmerkingen van die japanse samenleving.
Haar motivatie is da ter wel allerlei sociologische studies naar japan waren geweest voor de jaren zeventig, maar dat die zich heel erg focusten op wat traditioneel was t.o.v. Modern.
De westerse onderzoekers namen niet alleen enkel traditioneel en modern als norm, maar ze legden ook allemaal de nadruk op dat alles wat als modern werd gelabeld westerse dingen waren en wat als traditioneel werd gelabled, waren typisch japanse dingen. Nakane geloofde niet in die tegenstelling, dus zij ging op zoek naar een andere benadering om de essentie van de japanse samenleving weer te geven.
Haar sleutel was zo veel meer een structurele functie dan een functionele. Zij gaat uit van één principe: de hierarchische verticale relatie. Dat is voor haar ’t structurele element waar de jp samenleving is opgebouwd.
A
|
B C
/ /
D E F G
Die verticale relatie tussen A en B en A en C: dat is een essentieel kenmerk van de japanse samenleving: “senpai en kouhai”. Wordt ook wel “oyabun en kobun” genoemd.
De douhai D E F en G zijn bijv. de kobun van B en C en zij zijn dan weer de kobun van A, maar tegelijkertijd de oyabun van D E F en G (dus je kunt beide tegelijk zijn).
Die analyse van nakane is door de jaren heen altijd erg belangrijk gebleven.
Nakane heeft in engeland gestudeerd en is toen in india onderzoek gaan doen in een grote stad en toen viel het haar op de de solidariteit onder mensen erg sterk was en heel gelijk (horizontaal), en toen viel het haar pas op dat dat in japan helemaal niet het geval was. In japan is juist het verticale belangrijk.
Familiestructuur
vertakkingen van families
solidariteit altijd het hoogst met je eigen familie
niet alleen verticale relatie is belangrijk, maar ook horizontale relatie
uchi en soto (binnen en buiten)
relatief:
klas tov ander klassen
school tov andere scholen
dorp tov andere dorpen
gezin/familie, familie, niet familie

andere dingen die een rol spelen.
Begrippen als “tatemae” en “honne”.
Ook weer twee begrippen die tegengesteld zijn aan eklaar.
Tatemae:
het gezicht dat je naar buiten toe presenteert
honne:
wat je eigenlijk echt vindt.

Wat je naar buiten toont is je officiele gezicht (soto,
Wat je werkelijk voelt houd je voor jezelf of je toont het alleen amar in je uchi context (informeel, binnen familie – maar zelfs binnen familie heb ej wee rhierarchie en kan je nie taltijd alles vertellen–).
Volwassen worden in japan heeft heel erg te maken met in de juiste situaties je juiste gezicht laten zien. Daar word je eigenlijk heel erg op getraind. Wij zeggen in nederland: “wees jezelf, zeg wat je vindt, luister naar je eigen ik, anders ben je onecht”. Dat idee is heel anders in japan. Daar is het ook de bedoeling dat ja fhankelijk van de context een bepaalde rol speelt die je aangeleerd krgijt. Dat wil niet zeggen da tje daarachter geen gevoelens hebt die anders zijn.
Het is belangrijk om je te realiseren dat bovenstaande begrippen nooit absolute waarden zijn.

Dan een voorbeeldverhaaltje:

De drie kleine biggetjes
moraal: slim zijn, vooruit denken loont
maar wat gebeurt er met dit verhaal in japan?
Krijgt een andere wending.
De eerste twee biggetjes hun huisjes worden ook weggeblazen, maar ze worden niet opgegeten maar ze rennen weg en zoeken toevlucht in he tstenen huisje van het andere biggetjes.
De moraal is dus heel anders: samenwerken loont!