Selecteer een pagina

Aantekeningen college

Vak: BA2 Antropologie van Japan
Datum: 2010-04-12
College: 8

Kawano artikel.
butsudan en kamidana in het huis.
Er is een hele sterke verbintenis tussen boeddhisitische rituelen en boeddhistisch geloof en Shinto, in ieder geval voor de gelovigen zelf.
Meiji periode vervlochten geraakt en nu zie je nog steeds dat ze erg verbonden zijn.
Zie je bijvoorbeeld in het huishouden
maar ook bij schrijnen en tempels
binnen een boeddhistische tempel heb je den kleine shinto-schrijntjes en andersom.
Zoiets zie je ook heel duidelijk bij inari.

Hoofdstuk van kawano (hoofdstuk 2) ‘embodying the moral order’.
In haar allereerste in schrijft ze dat er een webpage is. Die is te vinden op web-http://japan.org/factsheet/index.html ? religion.
Er staat een fact sheet over festivals, tempels, feestdagen, die heel interessant zijn om te lezen en heel nuttig zijn om een korte achtergrond van japan te krijgen.
Het stukje dat genoemd wordt staat er nog steeds. De website is wel geupdate. Dit is nog steeds een issue waarvan het ministerie het heel belangrijk vindt om naar buiten duidelijk te maken wa the tis. nadruk op rituele reinheid. Manier waarop mensen met elkaar communiceren.
Vervoglens gaat kawano in op de hele kwestie wat het betekent, die lack of moral commandments. Vorige week ook over gehad, kan je bij veel meer religies zien: dat er een manier van kijken naar regigie is weaarbij het niet zo zeer agat mo geschriften en geloof als iets waarbij je een bepaald canon van geschriften als warheid aanneemt, maar ookd at je met religie kan lefven en regeligie kan belvven op een manier waarbij je vooral de nadruk legt op DOEN, handelen op het juiste moment en op de juiste plaats. Dat is heel sterk in japan bij de meeste mensen in het gewone japanse leven. Daarmee is natuurljik niet gezegd dat de japaneers geen moreel besef hebben (Goed en kwaad). Dat is helemaal nie twaar, maar dat ligt niet per se in religigueze stellingen, maar veel meer in verwachtingen met betrekking tot gedrag: heo gedraag je je behoorlijk op een bepaald moment op een bepaalde plaats die je binnen de samenleving inneemt.
Een ander belangrijk aspect dat ze benadert in het artikel is de ‘embodyment’ van eht ritueel gedrag: da tje je op het juiste moment op de juiste manier gedraagt.
Japnaners doen vaak shinto en boeddhisme naast elkaar:
Een ander gegeven awt op dezelfde webstie stond; daar zie je een overzciht van de japanse religieuze instituties, en dan met name de organisaties, de officiele professionals die er werken (priesters en dominees), en de leden. Het ministerie zegt erbij dat deze statistieken met zorg gelezen moeten worden omdat het alleen maar gaat om schattingen die de organisaties zelf gegeven hebben (ze hebben geweoon aan die organisaties gevraagd heoveel lezen ze hebben etc.). het is niet gebaseerd op een officiele telling. Maar een adt wat al heel erg duidelijk wordt uit deze cijfers is dat er veel meer aanhangers zijn van de diverse religies dan dat er japanners zijn. Dat komt omdat veel mensen zowel bij een boed als een shinto tempel staan ingeschreven: dat is niet zo gek. Dit is juist het kenmerkende van japanse religie: dat mensen zonder veel moeite overschakelen van boeddhistische gebruiken en dingen die met boedd te maken hebben en daarvoor naar een tempel gaan en staan ingeschreven, naar shintoistische gebruiken en adt ook niet ervaren als iets dat niet klopt, iets da tje niet zou kunnen doen. Voor een japanners i dat een volstrekt natuurlijke combinatie. Da tkomt voor een heel groot deel omdat ze met heel veel verschillende levenssferen verbonden zijn. Aan de ene kant heb je shinto, dat veel te maken heeft met nieuw, vernieuwing. Bijv bij geboorte ga je naar de shinto tempel. Boeddhisme wordt veel meer verbonden met de dood. De dood is juist erg taboe bij shinto:ïsme: je gaat zelfs een tijdje niet naar de shinto tempel als er laatst iemand overleden is. Terwijl die diens tdie met overlijden en begrafenis te maken heeft eigenlijk altijd door een boeddhistische priester wordt gedaan. Dat zagen we ook in de film vorige week. Met obon hebben ze het heel erg druk, dan gaan ze alel huishoudens langs. In de jaren dat er net iemand overleden is vraag je een boeddhistische priester om langs te komen.
Trend aan het worden: het is steeds zo dat er een wisselwerking tussen wat de gelovigen willen en wat de religieuze leiding wil.
De officiele mensen die de schrijn beheren moeten een geschiedenis opgeven. Worden geconfronteerd met gedrag van bezoekers op hun terrein (terrein van zo’n tempel is enorm).
De leiders van het boeddhisme hebben er ook wel aan de ene kant problemen mee dat het boeddhisme door de geloveigen geassocieerd wordt met dood.
Aan de andere kant kunnen ze vanwege dat gegeven ook ongelooflijk veel geld verdienen. Tempels zijn eigenlijk een soort bedrijven en ze moeten genoeg geld hebben om de terreinen te kunnen onderhouden, dingen kunnen organiseren en priesters kunnen betalen. Maar zoals het hier staat brengen ze het zelf natuurlijk nooit naar buiten. Ze verkopen wel allerlei dingetjes (amuletten, emma etc.), maar er wordt nooit bij gezegd dat je het koopt om de finaniciële transactie. Bonnetje: ‘als een gift aan de schrjin’.
Embodiment
http://www.jinjahoncho.or.jp
officiele website van organisatie van schrijnen
om te laten zien hoe belangrijk het is at je je rituelen op de juiste manier uitvoert.
Bij die organisatie wordt aangegeven hoe je alles precies moet doen. Zij geven bijv aan hoe er op 3 manieren purificatie plaatsvindt. Reinigen bij schrijn met water, begroeting met klappen etc. en dan staat er niet alleen een beschrijving van, maar als je erop klikt krijg je ook meteen een filmpje te zien van hoe je he tmoe tdoen.
Foto: inari
hoe kan je dat zien? ? rood
heel volks, iedereen komt er naartoe.
Je kunt je eigen groep volgen binnen zo’n fushimi inari.
Je kunt je een tempeltje toe-eigenen door er met een groepje steeds naartoe te komen. Je mag er zelf geen nieuwe bouwen. Er ontstaan dus individuele specialisten die zich heel erg associëren met een zo’n inari.
Foto: andere inari.
Toyokawa daijiten.
Inari schrijntje binnen boeddhistische tempel.
Zelfde soort thema zie je staan.
Verbazingwekkend: slabbetjes die die vossenbeeldjes om hebben. Misschien net zoiets als ema. Om ze schattiger te maken, om ze te versieren etc? Er is heel duidelijk iets dat je steeds zelf toevoegt.
Nog een foto van zelfde inari (gemaakt in akasaka)
daar zie je hoe ze dingen offeren. Stuk wortel te zien.

Dus wat je ziet in deze twee artikelen is dat hoewel zij op heel verschillende manieren hun onderzoek benaderen … [– kapt zin af] – wat zijn die verschillen?
Smyers meer op individuele gelovigen gericht
tot op zekere hoogte waar
wat is de eenheid van onderzoek bij kawano en wat bij smyers?
Waar gaat het boek uiteindelijk over? ? kamakura
kawano neemt dus een stad als eenheid
terwijl smyers focus op twee gebieden. Toyuokawa inari en fushima inari. Het gaat over alles wat er in die schrijnen gebeurt, ook dingen die niet horen of informeel zijn en de interactie tussen officiele ambstdragers en de individuele gelovigen. Inari zijn bij uitstek geen eenheid maar een enorme diversiteit. Het gaat erover hoe mensen zichzel fdat teerrein van inari toe-eigenen om hun eigen geloofsbeleving te creëren.

Wat is de overeenkomst? Waaraan herken je dat ze echte antropologen zijn?
veel veldwerk
veel kwalitatieve interviews

Wie is hun doelgroep?
Die gelovigen
waarom?
Om achtergrondinformatie te krijgen
“sleutelinformant”
sleutelinformaten zijn ook heel vaak tolken
daar schuilt natuurljk ook een heel groot gevaar in