Selecteer een pagina

Samenvatting:

Het boek is een autobiografisch verhaal over het leven van Boudewijn Büch. Er zijn twee verhaallijnen. De ene verhaallijn gaat over zijn jeugd en de band met zijn vader. En de andere verhaallijn gaat over de herinneringen aan zijn zoontje Micky. De verhaallijnen lopen door elkaar.
Het verhaal begint op het moment dat Boudewijn een schoolreisje heeft naar Nijmegen. Boudewijn wil een vlinder voor zijn vader vangen en komt per ongeluk in Duitsland terecht. Zijn vader is heel erg anti-Duits wegens zijn ervaringen tijdens WO 1. Op het moment dat Boudewijn dit thuis verteld, wordt zijn vader woedend en slaat hem. Uiteindelijk is het zijn moeder die hem bedaart. Daarna heeft de vader weken niet meer tegen Boudewijn gepraat.
De vader van Boudewijn vertoont vooral thuis heel vreemd gedrag. Zo is hij soms een hele poos weg en staat dan opeens weer op de stoep. Of hij beslist dat er geen feest meer wordt gevierd.
Boudewijn moet naar een psychiatrische inrichting, omdat hij veel problemen heeft. Hij mag daar niet lezen en dat is nogal een marteling voor hem. Na ongeveer een jaar mag Boudewijn daar weg en niet al te lange tijd daarna blijkt dat hij buikvliesontsteking heeft. Hij raakt in coma en zijn vader waakt de hele tijd over hem. Hieruit blijkt toch weer dat zijn vader van hem houdt.
Raider, de vader van Boudewijn, wordt vaak om de meest onbenullige dingen boos en daarvan is de oorlog de oorzaak. Hij heeft een broer, die heel erg gemarteld is en die daardoor gek is geworden. Als die komt logeren moet Boudewijn met hem gaan wandelen en als ze dan te laat thuiskomen, krijgt Boudewijn straf.
Boudewijn verliest op den duur het contact met zijn vader en krijgt 6 jaar na de laatste ontmoeting, die niet bepaald vriendelijk verliep omdat hij vertelde dat hij homoseksueel was, een rouwkaart. Twee weken later krijgt hij ook een brief van 20 vellen, die zijn vader speciaal voor hem had geschreven. De brief verbrandt hij nadat hij een paar regeltjes over heeft genomen. Hij komt erachter dat zijn vader op een heel pijnlijke manier zelfmoord heeft gepleegd.
De tweede verhaallijn is aanzienlijk korter dan de eerste. Het was ook een veel kortere periode. Micky woont bij Boudewijn, omdat zijn moeder, Mieke alcoholiste is. De eerste hoofdstukken gaan vooral over zijn belevenissen met Micky.
Op een keer gaat Boudewijn een weekendje weg met vrienden naar Parijs. Hij brengt Micky onder bij Mieke’s beste vriendin Gerda en drukt haar op het hart Micky niet aan Mieke mee te geven. Dit gebeurt toch. Micky krijgt een ongeluk en ligt in coma.
In het ziekenhuis blijkt dat Micky ook iets in zijn hersenen heeft, een soort tumor, waardoor hij nooit meer beter zal worden.
Na een zware tijd besluit Boudewijn de knoop door te hakken en een eind aan Micky’s leven te maken door te zeggen dat de doktoren de knoppen mogen omzetten en de slangen weg mogen halen. Zo verliest hij ook zijn zoontje. Hij besluit om Micky te laten cremeren. Hij kwelt zichzelf hier nog meer mee, hij wil dat er geen spoor meer van Micky op aarde blijft bestaan. Boudewijn wil in zijn eentje op de crematie zijn.
Enkele jaren na Micky’s dood bezoekt Boudewijn het crematorium, om een artikel te schrijven. Hij beseft dat hij de dood van zijn zoontje nog steeds niet verwerkt heeft en hij besluit daarom een micrografie van Micky’s leven te schrijven.

Opdracht 2 a:

Ik zou de ikpersoon, genaamd Boudewijn Büch, de rol van slachtoffer willen toekennen, omdat hij degene is die gedupeerd is. In zijn jeugd heeft hij namelijk weinig positieve ervaringen met zijn ouders gehad. Bij zijn vader spookt nog steeds de eerste wereldoorlog door het hoofd en zijn moeder heeft vaak ruzie met hem. Het huwelijk liep daarom ook na een paar jaar op de klippen. Intussen heeft zijn vader weer verschillende nieuwe vrouwen gehad. Na de scheiding heeft Boudewijn zijn vader helemaal niet meer gezien. Tot na de dood van zijn enige kind; Micky. Hij had weer een nieuwe knappe vrouw die bovendien jonger is dan Boudewijn zelf. Zoals gewoonlijk kreeg hij ruzie met zijn vader en ging weer weg. Later hoorde hij dat zijn vader zelfmoord had gepleegd op een uiterst pijnlijke langzame manier. Hierdoor heeft hij nogal een zwaar verleden, wat hem nog steeds achtervolgt.
Op bladzijde 51 kondigt Boudewijns vader aan dat er nooit meer feest gevierd zou worden in hun huis. Er staat geen concrete reden voor in het boek, en ook Boudewijn begreep het niet. Zijn moeder echter wel, dus toen Boudewijn door bleef vragen naar waarom het nou niet meer mag snauwde zijn moeder dat hij zijn mond moest houden. Die avond was hij vreselijk bang omdat de volgende dag op school een kerstfeest zou worden gehouden. Uiteindelijk vond hij het toch heel gezellig op school en had hij ‘zelfs’ een stukje kerststol gekregen en een kerstkaart voor thuis. Zijn moeder schrok zich echter kappot en hij moest hem meteen boven op zijn kamer zetten zodat zijn vader hem niet zou zien. Toen zijn vader echter thuis kwam en zag dat ze met zijn allen gezellig een spelletje speelden en pinda’s aten, schreeuwde hij t uit en sloeg heel het huis kort en klein. Ook sloeg hij zijn eigen vrouw en kinderen, bij wie al snel de tranen in de ogen stonden. Dit heeft op Boudewijn een soort traumatisch effect gehad, omdat hij nu zijn eigen zoontje vreselijk verwent. Hij geeft hem alles wat hij in zijn jeugd te kort kwam, wat eigenlijk vreselijk sneu is. Dat is dus een van de redenen waarom hij de rol van slachtoffer krijgt toegewezen.
Ten tweede vind je op bladzijde 19 van het boek een fragment dat gaat over een vlinder, genaamd landkaartje, die Boudewijns vader nog niet in zijn verzameling had zitten. Boudewijn had deze gevangen tijdens een uitstapje naar de grens tussen Nederland en Duitsland. Hij was er trots op en rende regelrecht naar zijn vader om het te laten zien. Hij liet alles uit zijn handen vallen en was uiterst blij. Maar toen Boudewijn hem vertelde dat hij die een paar honderd meter voorbij de grens (in Duitsland dus) gevangen had, werd zijn vader vreselijk kwaad. Hij scheurde de prachtige vlinder in duizenden stukjes en begon zijn zoon af te ranselen. Hij schreeuwde dingen zoals: “Hij is in dat verdomde Duitsland geweest!” en “Jij bent mijn kind niet meer!”. Boudewijn liep hierdoor natuurlijk een flinke deuk op. Zijn vader zei bovendien een week lang geen woord meer tegen zijn zoon.
Het toppunt van zijn rol als slachtoffer is dat op het einde van het boek zijn zoontje, Micky, overlijdt door een ongelukkige val die hij maakte. Toen hij in coma lag bleken er nog andere dingen niet in orde te zijn. Uiteindelijk raadden de dokters hem aan om de stekker eruit te trekken. De kans dat Micky namelijk nog zou genezen was miniem. Weken zat Boudewijn in de put, wist niet wat hij moest doen. Ten slotte nam hij alsnog het besluit en overleed Micky, maar eigenlijk was hij al zo goed als dood. Nog maanden heeft Boudewijn hierom gerouwd. Hij is dus overduidelijk het slachtoffer van dit boek.

Opdracht 2 b:

Boudewijn Büch berust zich gedeeltelijk in de rol van slachtoffer, maar soms verzet hij zich hier wel tegen.
In zijn jeugd verzette hij zich niet, omdat hij zich gewoon liet afranselen. Zijn moeder verzette zich wel af en toe, doordat ze haar man dan waarschuwde dat hij rustig aan moest doen en niet zijn kinderen moet laten lijden voor wat hij vroeger heeft meegemaakt. Haar kinderen hebben er namelijk niks mee te maken. Boudewijn zelf doet echter niks. Hij kan af en toe wel gewone gesprekken voeren met zijn vader, maar zo gauw zijn vader doorslaat en zich gaat afreageren op hem doet hij niets. Hij zit dan alleen stil in een hoekje te huilen.
Maar wat daar dan wel weer tegenover staat, is dat hij in 1969 zijn vader weer gaat opzoeken (zie bladzijde 182). Hij had hem al jaren na de scheiding van zijn ouders nooit meer gezien. Hij wilde echter met hem praten, maar dan vooral over geld. Hij wilde namelijk gaan studeren maar zijn vader betaalde amper alimentatie, laat staan geld voor een studie. Uiteindelijk monde dit gesprek uit op een vijandig gesprek over zijn vader en al zijn ex-vrouwen en zijn nieuwe vrouw. Boudewijn vertelde hem echter even flink de waarheid en vertrok. Hierdoor heeft hij toch aan zijn vader laten zien wat hij over hem denkt en hoe erg hij hem wel niet haat. Hij luchtte alle woede die hij in al die jaren had opgekropt. Dit kun je zien als verzet tegen zijn rol als slachtoffer, omdat hij zich hierdoor eindelijk afreageerde op de dader van alles wat hem is aangedaan in zijn jeugd.
Maar toch berust hij nog steeds gedeeltelijk in zijn rol als slachtoffer. Toen hij het besluit nam om de stekker eruit te trekken, kon hij wekenlang niets anders dan zitten, drinken en muziek luisteren die Micky mooi vond. Micky was een grote fan van de Rowling Stones. Boudewijn draaide hierdoor dagenlang LP’s van hen, tot dat de kamergenoot van hem zei dat hij het af moest zetten omdat hij zichzelf kappot maakte met die muziek. Zo bleef hij namelijk alleen in zijn verdriet hangen en zou het alleen maar moeilijker zijn om zich eroverheen te zetten.

Opdracht 2 c:

Ik denk dat Boudewijn Büch nog steeds achtervolgd wordt door zijn verleden. Zijn vader heeft hem in sterke mate geestelijk mishandeld. Zijn vader is namelijk een oorlogsheld, maar wordt nog steeds herinnerd aan wat er in de jaren tijdens de oorlog was gebeurd. Zo had hij een verschrikkelijke hekel aan Duitsers, waardoor hij Volkswagens in elkaar sloeg zonder uitzondering van de Duitsers die erin zaten. Boudewijn heeft hierdoor een fikse klap opgelopen. Hij kreeg vaak het verkeerde voorbeeld en kreeg straf om zaken die eigenlijk helemaal niet zo erg zijn. Zo was hij op 11jarige leeftijd tijdens een schoolexcursie een paar honderd meter over de grens naar Duitsland gelopen om een bijzondere vlinder voor zijn vader te vangen. Toen zijn vader hier echter over hoorde scheeurde hij de vlinder kappot en sloeg Boudewijn in elkaar. Een week lang had zijn vader geen woord meer met hem gewisseld. Boudewijn zal zich hebben gevoeld als een slachtoffer van onrechtvaardige behandeling. Hij heeft namelijk al het mogelijke gedaan om een van de weinige vlinders die zijn vader nog niet in zijn verzameling had te vangen. Dit is hem bovendien gelukt dus hij verwachtte een beloning. Maar deze kwam nooit, in plaats daarvan kreeg hij straf. En dat heeft hem van binnen diep gekwetst.
Toch was er ook een vreemde soort van liefde tussen hen. Boudewijn was namelijk wel een intelligente jongeman die vaak wel een antwoord klaar had liggen voor de vragen van zijn vader. Hiervoor beloonde zijn vader hem met een mooi boek. Boudewijn hield van lezen, en zijn vader wist dat. Maar zijn vader ging in de winkel wel even na bij de verkoper of het boek wel “geschikt” was, dat wil zeggen zonder nazi denkbeelden. Hij wilde zijn zoontje helemaal beschermen tegen Duitsland.
Het voorgaande heeft echter geresulteerd tot het verwennen van Boudewijns enige zoontje, Micky. Hij geeft hem alles wat hij vroeger niet kreeg: een uitzonderlijk grote hoeveelheid liefde. Micky hield van cola, dus sloeg Boudewijn hele kratten in. En wanneer Micky een simpele vraag stelde of hem een fout maar grappig antwoord gaf, kreeg hij een ijsje. Het was echt een vreselijk verwend nest. Boudewijn heeft dit echter gedaan omdat hij liefde tekort had gekregen van zijn eigen vader. Hij kreeg nooit veel geld mee voor uitstapjes en kreeg als beloning hooguit een boek dat wel eerst door zijn vader moest worden goedgekeurd. Boudewijn heeft zich hier waarschijnlijk erg aan zitten ergeren en wilt zijn eigen kindje niet de jeugd geven die hij zelf heeft gehad. Micky moet volgens hem vooral niks te kort komen. Dus daarom krijgt hij een haast onbeperkte hoeveelheid ijsjes, cola, snoep en hamburgers en dergelijke.
Wat ik Boudewijn Büch eigenlijk zou willen aanraden om zijn verdriet te stillen, is veel praten met zijn vader over zijn gevoelens. Maar aangezien hij al is overleden is dit helaas geen optie. Toch zou ik graag hebben dat hij met een ander gezinslid zou kunnen praten. Dan zou ik hem aanraden om met zijn moeder te praten, omdat zij Boudewijn begrijpt en ook de relatie tussen hem en zijn vader voor haar duidelijk was. Hierdoor zou Boudewijn zich een stuk meer opgelucht gaan voelen. Zij zal hem begrijpen en weet ook het beste hoe Boudewijns vader zou hebben gereageerd. Dan voelt het voor Boudewijn alsnog alsof hij zijn hart heeft gelucht al is het dan niet tegen degene waartegen hij woede en verdriet voelde.
Daarnaast zou ik hem aanraden om rustig alles in zijn hoofd op een rijtje te zetten. Zijn vader heeft zijn verleden op Boudewijn afgereageerd, terwijl Boudewijn in principe weer hetzelfde deed bij Micky. Dat moet hij van zichzelf beseffen en dat hij zo dus niet langer door kan gaan. Hij moet weten dat zijn verleden los staat van zijn heden en dat hij zich niet zomaar op anderen hiervoor kan afreageren zoals zijn vader heeft gedaan. Om hem dit te laten beseffen zou ik hem zelf tot die conclusie laten komen. Zo zou ik eerst met hem gaan praten over zijn vader, wat Boudewijn er van vindt wat zijn vader bij hem had aangericht. En daarna zou ik beginnen over hoe hij zich zou voelen als Micky zijnde. Is het wel terecht dat hij bij iedere geestige vraag die hij stelt of antwoord die hij geeft een beloning ontvangt? Of wordt hij eigenlijk een beetje verwend? Ik zou Boudewijn dan laten inzien dat hij zich in principe het zelfde gedraagt als zijn eigen vader, alleen dan in tegenovergestelde richting; zijn vader strafte zijn zoons extreem vaak, en Boudewijn zelf verwendde zijn zoontje te veel.

Opdracht 3:

Als alternatieve behandelingen zou ik ten eerste Boudewijn aanraden om naar die muziek te luisteren van de Rowling Stones, omdat hij er toch wel ooit mee geconfronteerd gaat worden en hij er maar beter aan kan leren wennen. Ik zou willen dat hij dan naar die muziek luistert maar ondertussen rustig de krant of een tijdschrift gaat lezen, of televisie kijken. Op die manier kan hij de muziek relateren aan iets leuks, zodat hij bij dat nummer niet steeds hoeft te denken aan Micky en aan de dood van zijn enigs kind.
Daarnaast zou ik hem aanraden om een gedicht te lezen waar hij zichzelf in kan vinden. Dat het lijkt alsof hij zijn eigen gedachten leest. Hierdoor beseft hij misschien beter wat zijn probleem is door het eens door iemand anders zijn ogen te bekijken.

vader

vannacht verscheen jij
in mijn dromen

je voelt mijn verdriet
weet waar het om gaat
je kent mijn angsten

waarom ik weer
gaat er door mij heen

omdat je sterk bent
je kunt het aan
of is het waanzin

een keuze is het niet
het heet leven

– Lia –

Ik heb dit gedicht voor Boudewijn gekozen, omdat hij nogal aangeslagen was na de dood van zijn vader. Hij heeft het inderdaad nooit echt goed met zijn vader kunnen vinden, maar toch had hij er altijd een speciale band mee gehad. Zelfs zijn moeder maakte op een dag de opmerking dat hij een bijzonder sterke band met zijn vader heeft, sterker dan zij had of zelfs maar ooit met hem zou kunnen krijgen. Ik denk dat zijn vader hem sowieso begrijpt qua verdriet, omdat hij zelf veel familieleden heeft verloren tijdens de Tweede Wereldoorlog. Nu moet Boudewijn ook leren om zijn verlies achter zich te laten en verder te kunnen gaan met zijn leven. Daarom vind ik dit een goed gedicht voor hem.