Selecteer een pagina

Het boek dat ik gelezen heb heet “Ik ben Cleo!” en is geschreven door Rachel Vail. De oorspronkelijke titel is “Daring to be Abigail” en het is vanuit het Engels vertaald naar het Nederlands door Willeke Barens. De Nederlandse versie is uitgegeven door Lemniscaat. Het boek heeft een prijs gewonnen bij de Nederlandse Kinderjury in 1998.

~
Het belangrijkste thema in het boek is eenzaamheid en gevoelens van een puber.
Een samenvatting:

Cleo gaat op kamp om moedig te worden, om eindelijk van de hoge duikplank af te durven springen en te zijn zoals de dochter die haar overleden vader graag had willen hebben. Ze maakt vriendinnen, maar toch zit haar iets dwars. Dana, een meisje dat heel erg op haar lijkt zoals ze was voordat ze op kamp ging, wordt erg gepest omdat ze zo saai is. Iedereen vindt haar knap irritant omdat ze mondwater gebruikt, danst bij de majorettes en altijd loopt te vertellen dat ze een IQ van 145 heeft. Cleo pest gewoon mee, maar probeert het daarna ook weer goed te maken met Dana. Ze heeft een schuldgevoel, maar laat daarvan niets merken aan haar moeder die ze in haar brieven schrijft dat alles geweldig is en dat ze alleen maar leuke dingen doen en dat iedereen het goed met elkaar kan vinden. Haar vriendinnen hebben niet in de gaten dat ze er zo mee zit en tegen hen doet ze gewoon alsof ze het zelfverzekerde meisje is dat nooit ‘nee’ zegt als je haar uitdaagt.

Maar ook haar broertje Jake heeft het niet zo fijn, omdat hij geen vriendjes heeft en de jongens uit zijn hut altijd een spelletje met hem spelen: Boven Op Jake Springen. Hij wil in zijn brieven schrijven dat hij terug naar huis wil, maar Cleo haalt hem over om gewoon te doen alsof alles leuk en fantastisch is zoals ze ook zelf doet.

En dan dagen Cleo’s vriendinnen haar uit om Dana te pesten. Ze had gezegd dat ze nooit nee zou zeggen tegen een uitdaging en na even aarzelen doet ze dat ook nu niet. ’s Avonds plast ze in Dana’s mondwater en als de hutleidster erachter komt wordt ze weggestuurd van het kamp.

Nog steeds zonder vriendinnen en vol schuldgevoel en verdriet schrijft ze thuis een brief naar haar vader, waarin ze hem vertelt dat ze toch niet helemaal het meisje is geworden dat ze aan het einde van de zomer had willen zijn.

~
Ik heb dit boek gekozen omdat ik het afgelopen zaterdag voor mijn verjaardag heb gekregen.

~
Het probleem van Cleo is dat ze niet weet wat ze moet doen. Aan de ene kant wil ze vasthouden aan haar plan om aan het einde van het kamp een heel andere en populaire Cleo te zijn, en aan de andere kant wil ze Dana helpen en haar niet kwetsen. Ze ligt daardoor constant overhoop met zichzelf maar laat dit aan niemand merken. Ze lost haar probleem op door de populaire meid uit te hangen en daarbij ook nog daarna aardig te doen tegen Dana. Ze lacht Dana uit als de anderen dat ook doen en maakt grappen over haar, maar als Cleo’s vriendinnen niet kijken gaat ze vlug naar Dana toe en vertelt haar dat ze het allemaal niet zo bedoelde, bijvoorbeeld toen Cleo Dana had verteld dat ze in haar mondwater had geplast liet ze Dana het majorettes-dansje doen waarmee ze eerste was geworden op een belangrijke wedstrijd omdat ze al de hele tijd stond te popelen om het aan iemand te laten zien. Ze probeerde het aan allebei de kanten goed te doen waardoor ze het eigenlijk aan allebei de kanten slecht deed. Ook verschuilt ze zich voor haar moeder omdat ze hoopt dat als ze tot aan het einde van het kamp blijft, ze toch veranderd zal zijn. Ze wil niet dat haar moeder zich zorgen maakt maar dat maakt haar eigen zorgen juist groter.
Het komt er dus op neer dat ze gewoon een puber is die niet weet waar ze met al haar vreemde en lastige gevoelens heen moet.

~
Ik heb geleerd van dit boek dat je je niet moet verschuilen voor problemen en altijd gewoon eerlijk en oprecht moet zijn (nou ja, ik moet wel toegeven dat ik dat er niet van geleerd heb omdat ik hoop dat ik dat meestal ben maar je zou het er van kunnen leren) Ook heb ik geleerd dat vriendschap heel belangrijk is maar dat je gewoon moet doen en niet wanhopig dingen moet gaan doen die je niet zou doen als je jezelf bent, omdat je denkt dat je zo gemakkelijker vrienden krijgt en ze je zo aardiger vinden, maar als dat zo is dan zijn het geen echte vrienden. Ik denk ook dat een echte vriend je niet zou uitdagen om zoiets smerigs te doen, maar als hij of zij het echt zou willen het gewoon zelf zou doen. Het is natuurlijk wel stom van Cleo om het te doen, maar de vriendin wist dat Cleo dacht dat ze haar een lafaard zouden vinden als ze ‘nee‘ zou zeggen.

~
Ik vind het boek eigenlijk tamelijk voorspelbaar. Het einde was wel een beetje onverwacht, want ik had gedacht dat Cleo tegen haar nepvriendinnen zou zeggen dat ze niet was wie ze dachten dat ze was en dat ze liever met Dana om zou gaan, maar voor de rest zag ik alles al vanaf het begin aankomen. Het was bijvoorbeeld heel voorspelbaar hoe alles zou lopen met de pesterijen tegen Dana omdat Cleo aan het begin al had gezegd dat ze altijd ‘ja’ zou zeggen op een uitdaging. Het verhaal op zich is best wel realistisch, ik kan me best voorstellen dat er mensen zijn die het imago hebben verlegen te zijn en daar vanaf proberen te komen op een ver zomerkamp waar niemand je kent en waar je met een schone lei kunt beginnen.

Het boek leest erg gemakkelijk. De voorkant ziet erg aantrekkelijk
uit, met felle kleurtjes, een grote titel en Cleo op de voorkant.