Selecteer een pagina

Opdracht 1

In het boek volg je verschillende personages; Emma de Wilde,een vijftien jarig meisje, Alphons LeCoultre, een kleermaker, Robin Quaadvlieg, een amateurduiker, en Gerard Sikkema, een oceanograaf die in New York woont.
Het zijn allemaal heel verschillende mensen maar ze hebben een ding gemeen, allemaal zijn ze bezig met Hanna. Hanna LeCoultre is de dochter van Alphons LeCoultre, de tante van Emma, en de ex-vriendin van zowel Gerard als Robin.

Gerard heeft lang een relatie met Hanna gehad en was echt stapelverliefd. Op een dag verlaat Hanna, Gerard en gaat ze ervan door met zijn beste vriend Robin. Dit zorgt voor nogal wat spanning tussen Gerard en Robin.
Deze relatie duurt echter ook niet lang. Hanna verlaat Robin voor een Kaapverdiër en gaat met hem de oceaan op om een nieuw leven te beginnen. Het schip lijdt echter schipbreuk en zinkt voor de kust van Marokko.
Na twee jaar is het lichaam van Hanna nog niet gevonden en dus ook nog niet geborgen. In de twee jaar is er veel gebeurd; Gerard is naar New York verhuisd om een nieuw leven op te bouwen. Alphons LeCoultre is overleden. Robin is inmiddels een goede duiker en speelt met de plannen om te gaan duiken voor de kust van Marokko, op zoek naar het lichaam van Hanna. Emma is ouder geworden en is zich steeds meer gaan interesseren in de verdwijning van haar tante.
Door haar interesse in Hanna komt Emma in contact met Robin. Ze vindt het een erg goed initiatief van Robin en steunt hem financieel. Emma begint ook steeds meer gevoelens voor Robin te krijgen, maar Robin wil niet toegeven aan zijn gevoelens voor Emma vanwege het leeftijdsverschil.
Alphons LeCoultre heeft het nog altijd moeilijk met het verlies van zijn dochter maar ook met de onzekerheid die er is over het lichaam van Hanna. Hij zou graag het plan van Robin hebben gesteund, maar de familie wilde hem erbuiten houden. Echter op het moment dat Emma dit besluit te doen, overlijdt hij.
Als Robin genoeg geld heeft, gaat hij met zijn vriend Michiel, twee engelsen en een amateurduiker die bij Rijkswaterstaat werkt naar Marokko.
Tijdens hun eerste duik vinden ze het wrak meteen. Als een van de duikers naar binnen gaat vindt hij geen lichaam, wel een tas met spullen. Voor Robin is dit een grote teleurstelling.
Er is nog een personage, Ernst van Waardenburg, maar hij staat los van Hanna. Het is een man met een nogal rare obsessie. Hij werkt bij hetzelfde bedrijf als de vader van Emma, maar er is wat spanning tussen hen omdat Emma’s vader een hogere functie heeft. Uiteindelijk is hij, zonder dat hij het weet, degene die het mysterie rond de verdwijning van Hanna oplost.

Opdracht 2

Het is erg moeilijk om te zeggen waarom ik “Wie scheep gaat” aan het begin van het jaar gekozen heb, aangezien dat al een tijd geleden is. Het was in ieder geval een van de tien boeken die me het meest aansprak.
De beschrijving op de achterkant van het boek is erg uitnodigend. Het wordt nog erg vaag gehouden en dat maakt dat je het graag wilt lezen. Wat me ook erg aanspreekt is het feit dat het verhaal wordt verteld door de ogen van vijf verschillende personen leest. Dit spreekt mij erg aan omdat er op deze wijze afwisseling is het minder eentonig is. De wereld van een vijftienjarig meisje is natuurlijk heel anders dan die van een oude man.
Van te voren wist ik niet echt of er een speciaal thema in het boek was, maar achteraf kun je dat natuurlijk wel benoemen.
Ik had verwacht dat het een heel spannend verhaal was, met een gesloten einde. Een einde waarin Hanna’s lichaam gevonden zou worden zodat iedereen dat hoofdstuk af kon sluiten en eindelijk verder kon gaan met zijn of haar leven. Dit was echter niet zo en dat vond ik wel een beetje frustrerend. Maar als je dan na gaat denken over hoe het dan wel gelopen is, kom je erachter dat je allang weet hoe het wel is gelopen en het toch een gesloten einde is.
Ik had ook verwacht dat het echt vijf afzonderlijke verhalen waren. Dat was gedeeltelijk zo maar toch stonden ze altijd met elkaar in verbinding. Hoe dan ook had het altijd wel met Hanna te maken.
Wat me wel verbaasd heeft is dat ze er allemaal nog zo mee bezig zijn, er gaat geen dag voorbij of een van de hoofdpersonen denkt aan Hanna. Ik had niet verwacht dat ze er nog zo bezig mee zouden zijn. Natuurlijk is dit wel begrijpelijk, maar het is al wel twee jaar geleden.
Door de beschrijving op de kaft van het boek had ik verwacht dat de zoektocht naar het lichaam van Hanna een heel groot deel van het verhaal zou beslaan. In werkelijkheid is dit niet zo. De reis op zich is vrij kort beschreven terwijl de tijd ervoor, en het besluit om het te gaan doen veel uitgebreider beschreven zijn.
Eigenlijk had ik ook verwacht iets van Hanna’s gedachten te lezen. Dat ze bijvoorbeeld in een dagboek schreef. Dit was niet zo en alles blijft redelijk vaag, maar het was goed zo. Het was wel fijn dat de schrijfster iets aan de verbeelding overliet.

Opdracht 3

Ik heb ervoor gekozen om een aantal uitspraken aan te vullen, waarbij ik me heb laten leiden door de inhoud van het boek.

Door dit boek wens ik dat mensen meer rekening gaan houden met de gevoelens van anderen en niet alleen hun eigen geluk belangrijk vinden.
Ik vind Hanna erg egoïstisch en wispelturig. Eerst laat ze zomaar Gerard achter met een gebroken hart om ervandoor te gaan met zijn beste vriend en vervolgens laat ze iedereen in de steek om een nieuw leven te beginnen. Het wordt helemaal niet duidelijk of Hanna gelukkig is met haar nieuwe leven, maar het is wel zeker dat ze de mensen om haar heen veel verdriet heeft gedaan. Ik vraag me af, of dat dat het voor haar waard was geweest.
Het is natuurlijk wel zo dat de maatschappij veel egoïstischer is geworden. Ook is het zo dat je verantwoordelijk bent voor je eigen geluk. Maar in dit geval denk ik dat Hanna te snel beslissingen heeft genomen en niet goed nagedacht heeft over wat haar plotselinge vertrek met de mensen om haar heen zou doen. Ze komt in het boek naar voren als een erg wispelturig persoon en het past wel bij het beeld wat ik van haar heb.
Ik vind dat dit voorbeeld onbewust heel goed weergeeft hoe het in de werkelijkheid ook gaat. Mensen vinden hun eigen geluk het belangrijkst en willen ten koste van alles en iedereen hun doel bereiken. Dit vind ik erg jammer en ik hoop dan ook dat men in ziet dat het ook heel belangrijk en fijn is om iets te kunnen betekenen voor anderen. Dat dat ook iets is waar je voldoening en geluk uit kan halen en dat het niet alleen draait om jou en jouw wensen.

Door dit boek besef ik dat het moeilijk is om een goede balans te vinden tussen het leiden van je eigen leven en de behoeften van de mensen om je heen. Door keuzes te maken die dingen in je leven veranderen kun je mensen kwetsen. Ook door te snel beslissingen te nemen kun je mensen kwetsen omdat je niet goed nagedacht hebt over de consequenties die de beslissing met zich meebrengt.
Ik denk dat als Hanna zou weten hoeveel verdriet iedereen heeft gehad door haar plotselinge verdwijning dat ze het dan wel anders had gedaan. Ik kan niet geloven dat ze de keuze weloverwogen heeft gemaakt.

Door dit boek besluit ik om meer rekening te houden met anderen. Het zou namelijk wel erg hypocriet om eerst te zeggen dat men meer rekening moet houden met anderen als men beslissingen te nemen en zelf vervolgens niet te doen. Het is namelijk erg makkelijk om iemand onnodig en onbewust te kwetsen, terwijl het erg moeilijk is om iets weer goed te maken en al helemaal als het eigenlijk niet je bedoeling was.

Door dit boek vraag ik me af wat Hanna bezielde. Waarom zij zo makkelijk mensen in de steek kan laten. Volgens mij heeft ze een erg gelukkige tijd met Gerard gehad en valt hem niets kwalijk te nemen, want hij hield echt van haar. Toch kan ze hem zo makkelijk bedriegen en hem zo onderuit halen. Want een van de ergste dingen die je kan doen is vreemdgaan en al helemaal met de beste vriend van je geliefde.
Vervolgens is ze gelukkig met Robin en van de ene op de andere dag sluit ze zich helemaal van hem af en besluit ze om een nieuw leven te beginnen aan de andere kant van de oceaan. Ik kan werkelijk niet begrijpen wat er nou zo verschrikkelijk in haar leven moet zijn geweest zodat ze een nieuw leven wil beginnen en met iedereen uit haar verleden wil breken. Dit staat echt heel ver van me af omdat ik zoiets nooit zou kunnen of willen doen. Natuurlijk heeft iedereen zo zijn momenten waarop alles tegenzit en alles beter lijkt. Maar om dan zo rigoureus je leven om te gooien, nee dat kan ik niet begrijpen.

Door dit boek zie ik in dat je niet iedereen kan begrijpen ook al zou je dat graag willen. Er zijn verschillende personen die ik niet kan begrijpen, zoals Hanna en Ernst van Waardenburg. Ik heb me tijdens het lezen van dit boek me proberen in te leven in hen en hun situatie te begrijpen. Maar ik kon het me echt niet voorstellen dat ik mijn leven zo zou kunnen leven. Ernst van Waardenburg leeft met een groot geheim en heeft rare obsessies en Hanna vind ik te wispelturig.

Door dit boek geloof ik dat mensen af en toe in een situatie kunnen zitten waardoor ze geen andere uitweg meer zien. Het klinkt heel dramatisch,maar dat is het eigenlijk ook wel. Het lijkt me echt heel moeilijk om zomaar opeens een nieuw leven te beginnen, zoals ik eerder ook al zei. Ook heb ik eerder al gezegd dat ik Hanna’s gedachtegang echt niet begrijp. Maar ik kan natuurlijk niet over haar oordelen omdat ik niet weet hoe zij zich op dat moment voelde. Ik weet, vanuit verhalen van anderen en dus subjectief, hoe de situatie was, maar niet hoe Hanna het allemaal ondervond. Misschien zag zij het allemaal anders en heeft ze wel een vorm van bindingsangst en vindt er daarom zo veel verandering plaats in haar leven. Ik denk dat Hanna geen andere uitweg meer zag en er genoeg van had. Genoeg van alles en iedereen en daarom de stap genomen heeft en een nieuw leven is begonnen.

Door dit boek voel ik dat ik het heel erg zou vinden om iemand op zo’n manier te verliezen. De onzekerheid of de persoon nog in leven is of niet. Waar hij of zij is en of zij gelukkig is, volgens mij blijft dat echt aan je knagen.
Het is altijd erg om iemand te verliezen, maar ik denk dat het een soort van rust geeft als je weet hoe of waar iemand is gestorven. Het is een bevestiging waardoor je, hoe moeilijk het ook is, het hoofdstuk af kunt sluiten. Anders als er alleen maar onzekerheid is blijf je daar mee bezig, jaren lang, tot je weet wat er werkelijk is gebeurd. Ik begrijp Robin heel goed, ik snap dat hij zich verantwoordelijk voelt en ook dat hij zichzelf de aangewezen persoon vindt om Hanna’s lichaam op te duiken. Hij leeft ook al die jaren al in onzekerheid, hij weet niet waar de vrouw is waar hij zo van gehouden heeft. Het klinkt heel raar, maar ik voelde ook teleurstelling toen het lichaam van Hanna niet gevonden werd. Je leeft je zo in en je hoopt dat er eindelijk duidelijkheid komt en iedereen verder kan met zijn leven.
Als ik dezelfde kans als Robin zou krijgen zou ik die ook zeker grijpen.

Door dit boek hoop ik dat ik ten eerste nooit iemand zal verliezen waar ik van houd, maar dat is natuurlijk erg onwaarschijnlijk. Ten tweede hoop ik dat als er zoiets verschrikkelijks zou gebeuren ik zou weten hoe het gegaan was en zekerheid zou hebben.
Verder hoop ik hetzelfde als dat ik gewenst heb; dat mensen beter gaan nadenken voor ze iets rigoureus gaan doen en rekening houden met de gevoelens van anderen.

Opdracht 4

Mijn gevoelens en gedachten met betrekking van de hoofdpersonen liggen erg ver uiteen. Er zijn personen waar ik bewondering voor heb, maar er zijn ook personen waar ik geen sympathie voor kan opbrengen.
Ik kan me erg goed identificeren met Emma. Waarschijnlijk is dat omdat zij een leeftijdsgenoot is. Ik vond haar een vriendelijk en warm persoon. Tegen haar ouders wat minder vriendelijk, maar ze was een erg goede kleindochter en zou volgens mij alles doen voor haar opa. Ze was er kapot van toen haar opa doodging en ik kan me dat heel goed voorstellen. Ik vind dat de schrijfster het echt heel goed geschreven heeft want ik kon me in bijna iedereen goed inleven.
Ook Robin vond ik een erg sympathiek persoon. Wat ik wel jammer vond is dat hij wel zegt dat hij het goed wil maken met Gerard, maar als het er dan op aan komt dan laat hij de kans voorbij gaan. Dat vind ik eerlijk gezegd een beetje laf.
Wat ik wel knap vind is dat hij de stap heeft genomen om Hanna’s lichaam op de duiken. Het koste hem nogal wat moeite en tevens geld om de reis te maken. Waar ik echt respect voor heb is dat hij zelf ook het schip inging, want hij kon natuurlijk geconfronteerd worden met Hanna’s dode lichaam.
Ik vond Gerard een beetje een saai en gesloten persoon. Volgens mij hield hij erg veel van Hanna en was hij redelijk afhankelijk van haar. Toen zij ervandoor ging met Robin stortte zijn leven in. Ik kan er echt respect voor opbrengen dat hij ondanks alles door is gegaan met zijn leven. Wel denk ik dat hij alleen maar is gevlucht voor zijn probleem door New York te verhuizen. Ik denk dat hij niet te veel aan Hanna herinnert wilde worden en daarom is verhuisd, maar hij denkt nog steeds iedere dag aan haar.
Ik vond wel dat hij heel aardig en vergevensgezind was. Hij heeft toch een hele tijd zijn huis gedeeld met de Babiradsky’s en uiteindelijk heeft hij het Robin vergeven. Dit vind ik echt knap, want ik weet niet of ik iemand dat zou kunnen vergeven.
Het karakter van Alphons LeCoultre werd niet zo breed uitgemeten. Op ongeveer de helft van het boek komt hij te overlijden. Ik vond het erg knap dat hij nog zo’n vrolijke en levendige man ondanks alles wat hij heeft verloren. Eerst zijn vrouw en kort daarop zijn dochter. Ik denk dat hij er wel vrede mee had dat hij zou sterven.
Ernst van Waardenburg vond ik een erg rare man, vooral met rare obsessies. Ik vind het ten eerste niet normaal om zomaar iemands huis binnen te sluipen en ten tweede vind ik het echt abnormaal wat hij doet met de slipjes van de betreffende vrouwen. Ik denk echt dat hij een serieus psychisch probleem heeft ook al ontkent hij dit zelf.
Ik vind het eigenlijk wel beangstigend dat er mensen zijn die zulke dingen doen, want die zijn er in de werkelijkheid natuurlijk ook. Het lijkt een normale en nette man terwijl hij wel tot zulke perverse dingen in staat is.

Opdracht 5

Dit boek heeft voor mij een aantal dingen opgehelderd. Er worden je van thuis uit allerlei waarden en normen meegegeven en ik heb altijd in mijn achterhoofd gehouden dat je rekening moet houden met anderen. Dit boek heeft dit bevestigd. Maar je moet niet alleen rekening houden met de mensen opzich als je keuzes maakt, maar ook met de consequenties van jouw keuze. Jouw keuze kan mensen kwetsen terwijl je dat zelf niet in de gaten hebt. Daarom is het noodzakelijk om belangrijke keuzes weloverwogen te nemen, zodat je anderen niet onnodig hoeft te kwetsen.

Ook heeft het me geleerd dat je alles vanuit twee kanten moet bekijken. Dat je allebei de verhalen moet horen en dan pas kan oordelen. Dat heb ik ook gemerkt tijdens het schrijven van dit verslag. Het is erg makkelijk om mensen vanuit jouw standpunt te veroordelen, maar je weet nooit hoe zij zich hebben gevoeld. Je weet nooit precies in wat voor situatie zij hebben gezeten en hoe ze het hebben ondergaan, voordat je met de persoon zelf hebt gepraat.
Alles wat iedereen zegt is subjectief en daarom moet je niet te snel oordelen over anderen. Dat is iets wat veel gebeurd in onze maatschappij, door zulke misverstanden ontstaan er dingen zoals discriminatie.

Het boek heeft me ook met mijn neus op de feiten gedrukt als het gaat om iemand verliezen. Het kan in een seconde gebeurd zijn. Iemand ziet het even niet meer zitten en besluit dat hij of zij geen zin meer heeft om verder te leven in deze situatie. Hanna zat waarschijnlijk ook in zo’n situatie en zag geen andere uitweg; ze wilde opnieuw beginnen. Nou zijn er natuurlijk ook mensen die het wat anders aanpakken dan Hanna en bijvoorbeeld zelfmoord plegen. In principe willen die mensen hetzelfde alleen hebben zij waarschijnlijk niet de mogelijkheid gehad die Hanna wel heeft gehad. Dit boek heeft alles voor mij in een wat ander perspectief gezet.

Opdracht 6

De schrijfster is er zeker in geslaagd mij te boeien. Het boek bevat verschillende elementen die het zeker de moeite waard maken. Ik heb er, achteraf gezien, best wat van geleerd terwijl ik dit van te voren niet had verwacht. Op de een of andere manier is het een boek dat je heel erg aan het denken zet; Hoe zou jij het beleven en hoe zou jij het vinden als er zoiets zou gebeuren?
Wat ik erg goed vond is de spanning die er in het boek zit. In principe lees je het boek om te weten wat er nou werkelijk is gebeurd met Hanna. Omdat je je zo focust op de duik waarbij waarschijnlijk het lichaam wordt gevonden denk je eigenlijk helemaal niet na over de andere mogelijkheden. Ik was echt teleurgesteld toen Hanna’s lichaam niet gevonden werd. Doordat de spanning zo goed wordt opgebouwd blijf je er echt in hangen en vraag je je af wat er dan wel is gebeurd. Uiteindelijk ontrafelt de persoon die het minst met Hanna te maken heeft het geheim door middel van een simpel kaartje. Ik was echt heel erg verrast dat dat de clue was en vond het echt heel knap bedacht. Het was echt een boek met veel onvoorspelbare wendingen en dat maakte het echt leuk. Ik heb me geen moment verveelt en heb het vrij snel uitgelezen.
Wat ik ook erg goed vond was de afwisseling die er was. Door de constante wisseling van persoon, plaats en tijd zie je alles steeds in een ander perspectief.
Hierdoor wordt het nooit saai.
Wat ik ook erg leuk vond was het onderzoek van Gerard, ik vond het wel boeiend. Eigenlijk was het ook wel grappig, omdat dit zijn manier was om te onderzoeken hoe de stromingen liepen en zo waar het lichaam van Hanna heen had kunnen gaan. Het was wel erg toevallig dat er zoveel eendjes bij het wrak zwommen, maar dat zal meer een symbolische betekenis hebben gehad. Ik vond het wel jammer dat je niet te weten komt hoe het precies afloopt met zijn onderzoek omdat dat het enige is wat openblijft.
Ik vond het echt een erg mooi boek en zeker een aanrader. Het is niet bepaald een soort genre en veel verschillende mensen kunnen het lezen omdat er vijf verschillende personen zijn, waarvan er vast wel een is waarmee ze zich kunnen identificeren en het dus dichter bij komt. Ik houd er niet van als ik een boek lees waarbij ik me helemaal niet kan inleven of er me helemaal niets bij voor kan stellen.
Dit boek bevat zoveel elementen die het zeker de moeite waard maken om het te lezen!