Selecteer een pagina

Algemene gegevens:

Titel: Ik ook van jou

Schrijver: Ronald Giphart

Uitgeverij: Nijgh en van Ditmar
Uitgegeven: Amsterdam 1995

Eerste druk: 1992

Pagina’s: 181

Motto: Heeft het boek niet. Wel staat voor in het boek: ‘Marijke,’ dit lijkt erop te wijzen dat de auteur dit verhaal als het ware aan Marijke vertelt. De lezer kijkt in dat geval dus als het ware over de schouder van Marijke mee.

Personages:

Het boek kent maar een paar echt belangrijke personages. Deze spelen echter wel het gedurende het hele verhaal een rol en ontwikkelen zich bijna allemaal wel. Kleine bijrollen zitten er dus bijna niet in dit verhaal. De rollen die er zijn, worden ook uitgebreid uitgewerkt door de auteur.

De hoofdpersoon van dit boek is Ronald. In het boek wordt hij aangegeven met ‘ik’ want het hele boek is geschreven vanuit een ik-perspectief. Ronald is een vierentwintigjarige letterkunde student. Hij leidt een wat stil leven, hij valt niet echt op. Als er belangrijke beslissingen genomen moeten worden dan laat hij deze liever over aan anderen (in dit verhaal laat hij zijn vriend Fraser vaak beslissen.) Hij heeft ook niet echt een felle persoonlijkheid. Als het even kan past hij zich het liefste aan, aan anderen in plaats van dat hij anderen dwingt zich aan hem aan te passen. Al met al is Ronald dus een rustig type die niet zo gauw initiatief neemt. Liever laat hij anderen dingen organiseren om daarin mee te gaan.

Ronald is zich zeker bewust van deze mankementen, maar hij laat het maar varen. Hij doet niet echt moeite om er eens iets aan te veranderen. Toch ergert hij zich een paar keer in het boek wel een beetje aan de ietwat slome houding van zichzelf. Maar over het algemeen gezien laat hij het zoals het is en doet hij geen pogingen wat aan zijn persoonlijkheid te veranderen.

Naast het weinig initiatief nemen is er nog een hoop meer te zeggen over Ronald. Op mij kwam hij in het boek zeker niet onaardig over. Hij lijkt zeer eerlijk te zijn en doet goed zijn best om aardig te zijn. Hierin gaat hij helaas wel te ver met betrekking tot zijn ex-vriendin Reza, maar daarover meer in de samenvatting.

Ronald heeft als grote hobby schrijven. Hij droomt ervan om ooit een groot schrijver te worden. Hij leest graag en veel en doet met zijn vriend Fraser wedstrijdjes in het bedenken van mooie zinnen en woordcombinaties. Ook zoekt hij in boeken ook altijd meteen naar mooie zinnen die ooit eens als motto van een boek van hem zouden kunnen dienen. In het verhaal wil Ronald een boek gaan schrijven over Reza, maar het valt hem totaal niet mee. Hoewel hij dus graag schrijver wil worden en dol is op literatuur, is het niet zo dat hij al veel werk klaar heeft. Meestal breekt hij het voortijdig af.

In de loop van het boek ontwikkelt Ronald zich behoorlijk. Hij krijgt zo nu en dan twijfels, zowel over zijn stille karaktertrekjes als over zijn schrijver. Hij blijft er echter van overtuigd om schrijver te worden en pas helemaal aan het einde van het boek voegt hij woord bij daad om zijn karakter meer kracht te geven. Dit door tegen de wil van Fraser in toch terug te gaan naar zijn vakantie liefde Silke.

Een turbulent liefdesleven heeft Ronald in zijn vroege jeugd niet gehad. Pas als hij Reza ontmoet komt dit werkelijk tot bloei, echter de relatie met Reza wordt slechter en slechter en op den duur loopt hij dood. Een belangrijk deel van het boek wordt gevormd door flashbacks waarin Ronald terugdenkt aan zijn relatie met Reza.

De andere verhaallijn van het boek draait om een nieuwe liefde van Ronald, Silke. Op deze mannier is het liefdesleven van de wat stille Ronald een van de hoofdpunten uit dit boek.

Samengevat is Ronald een jonge student die graag schrijver wil worden. Hij neemt niet gauw initiatief, laat soms een beetje over zich lopen. In het boek draait het om zijn herinneringen aan de verloren relatie met Reza, zijn gevoelens voor zijn nieuwe liefde Silke en zijn gesprekken met Fraser over literatuur.

Edgar Fraser (in het boek meestal benoemt met Fraser) is de beste vriend van Ronald. Ze wonen tegenwoordig ook in hetzelfde studentenhuis. Fraser is een echte student, maar op zich gezien wel een bijzondere. Hij is net als Ronald verkikkert op literatuur, misschien nog wel erger en is nog enthousiaster op zoek naar motto’s, mooie zinnen en ideeën voor boeken. Fraser wil graag veel meemaken omdat hij vindt dat je alleen literatuur kunt schrijven als je veel hebt meegemaakt.

In zijn algemene gedrag is hij meestal vrij druk. In tegenstelling tot Ronald weet hij goed wat hij wil en gaat er ook voor. Hij vindt dat het leven alleen iets voorstelt als je er iets van maakt en dat doet hij dan ook.

Fraser heeft in het verleden meerdere relaties gehad, ook om het mee te maken, voor zijn boeken, maar hij heeft nu een vaste relatie met Samarinde. Hij is dol op haar, maar doet geheel in lijn met zijn drukke gedrag toch graag of hij zo met alle vrouwen naar bed zou gaan. Als dit echter echt gebeurd op een camping in zuid Frankrijk schaamt hij zich er voor en blijkt dat hij toch wel een veel diepere band met Samarinde heeft dan hij zo op het eerste gezicht wil toegeven.

Al met al is Fraser een druk type dat voor zijn eigen mening opkomt en er altijd voor gaat, maar ook wel een best vriendelijk iemand. Hij zal nooit iemand kwetsen of ze, denk ik.

Reza is de ex-vriendin van Ronald. Ze hebben elkaar ontmoet bij de introductie van hun opleiding. Ze had toen nog wel een andere vriend, maar die zou ze wel even ‘dumpen.’ In het begin van het verhaal lijkt Reza een bijster aardig meisje te zij dat enkel een beetje impulsief en druk is. Later blijkt echter uit de vele flashbacks dat er echt het een en het ander met haar mis is. Ze blijkt een gigantisch minderwaardigheidscomplex te hebben, met name met betrekking tot haar borsten. Ze voelt zich afschuwelijk lelijk, maar als je daar iets over zegt lijkt het wel nooit goed te zijn. Leef je mee, dan voelt ze zich bevestigd, hou je, je afzijdig dan toon je geen interesse en ontken je het dan zegt ze dat je liegt. Ronald wordt hier op den duur helemaal gek van.

Een ander slecht punt van haar is, jaloezie. Op den deur kan Ronald zijn hoofd niet meer naar een meisje draaien of Reza is ervan overtuigd dat hij met haar aan het flirten is. Reza wordt hier steeds gekker in. Zo zoekt ze zelfs op een keer drie kwartier op hun kamer naar de hoer die daar volgens haar verstopt moet zitten, want Ronald had een erectie. Dat het hier een doodnormale ochtenderectie betreft, komt niet in haar op. Ze blijft Ronald voortdurend beschuldigen van overspel.

Dit op zich is nog tot daar aan toe, maar Reza zelf is juist behoorlijk ontrouw. Ze gaat met alle jongens die ze wil en geeft er weinig om wat Ronald hier over zegt. Op den duur is dit dan ook de oorzaak dat hun relatie te gronde gaat. Reza is gewoon ronduit onredelijk vanwege haar abnormale jaloezie, terwijl ze zelf nog nooit van het woord trouw lijkt te hebben gehoord.

Naast al deze punten, blijkt Reza ook nog eens zelfmoord neigingen te hebben en zo komt het dat op den duur de relatie met haar geen stand houd. In de tijd van het boek zit ze in Israël, maar aan de telefoon hoort Ronald dat er iets ergs is gebeurd. Echter, wat dat komt niet door en hij kiest er dan voor om niet meer voor haar te kiezen maar voor zijn nieuwe liefde.

In de tegenwoordige tijd van het verhaal komt Reza dan ook niet voor. Ze speelt echter wel een cruciale rol in de vele flashbacks over hun vroegere relatie. Door deze flashbacks kom je veel over haar te weten, maar in het boek draait het vooral om wat je over Ronald te weten komt. Door deze relatie achteraf te beschouwen probeert Ronald het te vergeten en Reza voorgoed achter zich te laten.

Silke is een Chinees/Afrikaans meisje van de leeftijd van Ronald en Fraser. Ze is in een Duist pleeggezin opgegroeid en studeert nu medicijnen samen met Nadine waar ze in het verhaal samen mee op vakantie is. Over Silke kom je verder niet veel te weten. Ze wordt verliefd op Ronald en aan het eind van het boek ziet het er naar uit dat ze een relatie gaan krijgen, maar dat is nog niet helemaal zeker. Ze lijkt een best aardig meisje te zijn, maar echt veel over haar karakter kom je niet te weten in het boek. Daarvoor zijn de stukken waarin ze meespeelt te beknopt en ook best wel teveel op liefdesscènes gericht.

Nadine is ook een studente medicijnen. Ze reist samen met Silke door Frankrijk als vakantie. Over haar kom je nog minder te weten dan over Silke. Wel lijkt ze een wat valser karakter te hebben. Namelijk, als Fraser en Ronald hen verlaten zegt ze tegen Fraser met wie ze een relatie had dat ze hem nooit zal vergeten, maar al diezelfde avond als Ronald voor Silke terugkeert heeft ze al een nieuwe vriend bij zich. Dat komt niet erg sympathiek over op mij, maar het kan toeval zijn.
Samarinde tot slot is de vriendin van Fraser. Zij speelt de meest bescheiden rol in het boek. Het gaat meer om haar aanwezigheid in de gedachte van Fraser dan de momenten waarop ze werkelijk meespeelt, want die zijn zeldzaam. Het enige wat van belang is om over haar te zeggen is dat ze blijkbaar een goede relatie heeft met Fraser, want als die laatste zoals gezegd per ongeluk expres vreemdgaat wil hij snel terug om niet nog meer risico te lopen. Hier steekt Ronald echter een stokje voor, maar dat doet er hier niet toe. Het is in elk geval het minst besproken personage van het boek en speelt ook bijna geen rol.

Samenvatting

Het boek begint al de twee vrienden Ronald en Fraser op weg gaan naar een vakantie in zuid Frankrijk. Ze hebben geen echt idee waar ze echt heengaan, maar ze zullen wel zien. Uitgezwaaid door Frasers vriendin Samarinde gaan ze vol goede moet op weg.

In de auto en later in het hotel hebben hun gesprekken maar een echt thema: seks, liefde en literatuur. Zeker Fraser meent dan ook dat deze drie onderwerpen niet ver uit elkaar liggen. Beiden hopen deze vakantie inspiratie op te doen voor hun boeken die ze willen gaan schrijven. Ronald is op dit moment eigelijk bezig een boek over Reza te schijven, maar het schiet nog niet echt op. Zijn gedachten voeren hem, terug naar de tijd dat hij en Reza elkaar ontmoeten.

Die ontmoeting was tijdens de introductie van hun studie letterkunde. Reza besloot haar toenmalige vriend te gaan dumpen voor Ronald en zo kwamen ze samen. Ronald had weliswaar al een paar relaties achter de rug, maar Reza is de eerste waar hij ware liefde voor voelt.

In het begin lijkt hun relatie perfect. Ze hebben algauw veel seks en alles lijkt koek en ei. Ze zien elkaar vaak en wonen algauw naast elkaar op kamers.. Zodoende zien ze elkaar zeer vaak en kunnen ze nog meer van elkaar genieten.

Dan gaat het verhaal veder in Frankrijk. Fraser beslist dat ze niet nog een nacht in een hotel gaan slapen, maar dat ze de auto achter gaan laten en met een kano over een Franse rivier zullen gaan pedellen Ronald gaat akkoord, voor zover hij wat te zeggen heeft en het tweetal gaat kanoën.

Na een heel eind kanoen zijn ze moe en besluiten ze te slapen op een onbewoond eilandje in de rivier. Ze hebben enkel hun slaapzakken bij en slapen dus in de openlucht. Het is een bijzondere avond op het eiland. Ze liggen daar in de open lucht en hebben enkel snacks als eten en een fles drank als drinken bij. Toch wordt het wel gezellig en praten ze weer eens over literatuur en boeken en hun dromen om schrijver te worden.

De volgende ochtend na een duik in de koude rivier spreken Fraser en Ronald af dat dit toch niet zo heel perfect was en dat ze de komende nacht ofwel in een hotel ofwel met twee mooie vrouwen zullen slapen.

Als ze zich weer klaarmaken om verder te gaan passeren er twee jonge meisjes in een kano. Eentje is een negerin, de andere is blond. Fraser is meteen verliefd op de blonde, Ronald op de negerin. Helaas verdwijnen de meisjes achter de horizon en krijgen de twee vrienden geen kans meer om ze te achterhalen.

Op dit punt volgen er versnippert door de stukken in Frankrijk weer flashbacks plaats. De relatie van Reza en Ronald blijkt niet echt perfect te zijn. Reza blijkt gigantisch jaloers te zijn en ook nog eens een minderwaardigheidscomplex te hebben. Ronald begint dan voor het eerst een beetje te twijfelen maar houd vast aan hun liefde en probeert het zich niet aan te trekken.

In Frankrijk stoppen Fraser en Ronald na een tijdje bij een camping om te eten en te rusten. Dan komen de twee meisjes weer voorbij. Hun kano’s slaan om, maar Fraser en Ronald redden elk hun nieuwe geliefde uit de stroomversnelling.

Eenmaal aan land slaat de vonk gauw over tussen Ronald en de negerin die Silke blijkt te heten. De vier besluiten om die avond samen te gaan eten en dat gebeurt. In een restaurant wordt gedineerd en daarna gaan ze naar het dorpsfeest. Hier dansen ze een beetje, maar al vlug vertrekken ze weer.

Op de terugweg naar de camping raken Ronald en Silke achter en doen wat seksspelletjes in een boom. Echte geslachtsgemeenschap hebben ze echter niet, omdat ze geen condoom hebben.

De volgende ochtend blijkt dat ook Fraser en Nadine met elkaar bezig zijn geweest en dat zij wel echt met elkaar naar bed zijn gegaan. Fraser schaamt zich omdat hij een vriendin heeft en wil eigelijk terug naar Nederland. Ze nemen afscheid en Ronald raakt zijn geliefde kwijt, vreest hij.

In de flashbacks die door dit deel heen staan gaat het van kwaad tot erger met Ronald en Reza. Ze blijkt zo onmogelijk te zijn en gaat ook nog eens vaak vreemd dat Ronald het uitmaakt. Na hun relatie flirt Reza gewoon door met andere jongens en hoewel Ronald haar graag zou willen vergeten, lukt dit niet. Hij blijft aan haar denken en zelfs bij haar langsgaan, want ze woont nog steeds een kamer langs hem. Na een tijd gaat ze toch weg, naar Israël waar ze naar horen zeggen een relatie met een Engelse junk heeft. Ronald begint haar in deze tijd uiteindelijk te vergeten en weer een hele tijd later vindt het verhaal in Frankrijk plaats.

Ronald kan Silke in Frankrijk echter niet vergeten en ze moeten toch de kano’s nog terug brengen naar een punt, dus varen ze de meisjes achterna. De hele middag zijn ze nog samen, maar dan moeten ze toch echt afscheid nemen. Fraser is daar blij, mee, want hij wil snel terug naar zijn vriendin om zijn trouw aan haar te kunnen bewijzen.

In een wegrestaurant belt Ronald een vriend wiens vrouw zwanger is. Van hem hoort hij dat er iets met Reza is, maar dan valt de verbinding weg omdat het geld op is. Opnieuw bellen lukt niet meer en dus gaat Ronald maar zitten gissen. In een hierop volgende flashback vallen alle stukjes in elkaar. Reza bleek af en toe zelfmoordpogingen te hebben ondernomen. Dit was ook een van de redenen dat Ronald het zo lang uithield met haar. Hij was als de dood dat ze gekke dingen zou gaan doen, maar op den duur won toch zijn eigenbelang het en maakte hij het uit.

Nu Ronald gehoord heeft dat er iets is met Reza begint hij te gissen. Het eerste stuk terug rijdt Fraser en denkt Ronald na. Eigelijk voelt hij er niets voor om Silke nooit meer te zien. Hij had net Reza achter zich gelaten en nu is er weer iets meet haar. Zodar ze wisselen van wie er rijd en Fraser in slaap valt, doet Ronald iets wat hij nog nooit eerder heeft gedaan. Hij neemt zelf het initiatief om terug te gaan. Tegen de wil van de slapende Fraser in. Op deze mannier kiest Ronald voor zichzelf. Hij wil een nieuwe relatie en niet nog meer problemen met Reza, want die heeft hij al meer dan genoeg gehad.

Eenmaal terug accepteert Fraser Ronald keuze en hij zegt dat hij op hem zal wachten in de auto terwijl hij wat gaat schrijven. Ronald gaat op zoek en vindt Silke uiteindelijk op weer een dorpsfeest. Ze is ook blij hem weer te zien en in de laatste pagina’s van het boek hebben ze nog seks. Tot slot vraagt Silke aan Ronald hoe je ik hou van jou in het Nederlands zegt. Ronald antwoordt dan: “ik ook van jou.” Hiermee eindigt het boek.

Motieven, thema, plaats, tijd, chronologie, enz.

De zeer uitgebreide samenvatting en personagebeschrijving die ik heb gemaakt, voldoen op zich goed genoeg om aan te tonen in hoeverre ik het verhaal heb begrepen. Voor het complete overzicht zal ik hier nog even vlug wat zaken samenvatten die van groot belang zijn bij het verwerken van een gelezen boek.

Motieven: er zitten heel wat motieven in het boek, maar er zijn er maar een paar die echt vaak terugkeren en die ik dus hier zal noemen. Dat zijn: Liefde, trouw, jaloezie, literatuur, seks en overspel.

Het thema: het thema van dit boek is relaties en daaruit voortvloeiende problemen. Het gaat echt overduidelijk over hoe goed, maar ook hoe vervelend relaties kunnen zijn in goede en slechte tijden. De aansluiting van de motieven met betrekking tot het thema lijkt me in dit geval niet meer dan logisch.

Plaats en tijd. Het verhaal speelt zich in Nederland in de flashbacks en in zuid Frankrijk op de stukken in het heden. Echt belangrijk is de plaatsbeschrijving niet. Hij schept een beetje de sfeer en dat was het dan ook wel. Het verhaal had net zo goed in Italië plaats kunnen vinden of in Griekenland bij wijze van spreken.

Wat de tijd betreft kan ik ook kort zijn. Het vakantieverhaal duurt ongeveer een dag of drie in het jaar 1990. Dat jaartal wordt namelijk een aantal keer genoemd. De flashbacks met Reza zijn van de jaren daarvoor. Gezien de denkpatronen en handelingen van de personages, is het inderdaad logisch dat het rond een tijd plaats vindt die niet al te ver van de huidige tijd af ligt.

Chronologie. Het verhaal op zich is niet chronologisch, want er zitten meerdere flashbacks in. Echter, als je goed kijkt heeft het verhaal toch wel chronologische trekjes. Het hele vakantieverhaal is in elk geval chronologisch verteld. De flashbacks lopen ook in een juiste volgorde en dus is het verhaal toch wel bijna chronologisch te noemen. Er van uitgaande dat er eigelijk twee verschillende verhalen door elkaar worden verteld. Maar puur zakelijk gezien, mag dat niet gezegd worden.

Met deze korte punten heb ik denk ik voldoende aanvullende informatie gegeven om nu mijn eindoordeel over dit boek te kunnen gaan geven.

Beoordeling

Ten eerste moet ik zeggen dat ik het een heel leuk boek heb gevonden. Er zat wel weer wat veel seks in, maar de stijl las lekker en vlot, er zaten geen vage woorden of zo in en het is dan ook vrij modern geschreven. Het thema sprak mij in eerste instantie niet echt aan. Turks fruit vond ik immers niet echt een leuk boek, maar hier bleek de stijl zo anders en de verhaallijn toch wel zo veel boeiender dat ik het verhaal echt ben gaan waarderen. Het zit echt heel mooi in elkaar. Ik vind dat de schrijver echt geslaagd is met dit werk. het is voor een breed publiek zeer goed te lezen en het thema en de motieven die misschien wat algemeen zijn, zijn op een perfecte wijze in een boeiend verhaal vertopt.

Ik vind de mannier van opbouw van het verhaal echt heel goed. Eerst denk je dat Reza een normaal meisje is, maar het wordt erger en erger. Ook de vakantie in Frankrijk krijgt een misschien war voorspelbaar, maar toch mooi verloop. Voorspelbaar omdat het er meteen in zit dat ze wel twee meisjes zullen gaan ontmoeten, maar toch ook mooi, omdat er dan toch weer ineens onverwachte dingen gebeuren. Zo is de scène dat Silke en Ronald in de boom zitten niet iets wat ik had verwacht dat zou gaan gebeuren. Dat is leuk, als een boek ineens weer een wat andere wending krijgt. Dan kan een voorspelbare verhaallijn toch heel leuk worden.

Ook het einde vind ik verassent. Alles wijst erop dat Ronald gewoon terug zal keren en daar wel weer verder ziet, maar zo’n open einde is het gelukkig niet. Hij keert tegen zijn karakter in om en gaat terug naar Silke. Een betere afloop van het verhaal had ik niet kunnen bedenken, want zo is Ronald bevrijd van zijn heimwee naar Reza en in een keer heeft hij ook nog een nieuwe veelbelovende vriendin.

Natuurlijk zijn er ook wel wat mindere punten. De seksscènes bijvoorbeeld. Voor mij hoeven die niet zo uitgebreid, maar ik moet zeggen dat het hier in dit boek al een stuk beter was dan in Turks Fruit. Daar werd je er echt gek van. Terwijl het hier goed in het verhaal zat ingebouwd en ik kan er dan wel niet zo van houden. Het hoort natuurlijk wel bij zo’n boek. Dat snap ik ook wel.

Ook had ik het einde nog wel iets meer gesloten willen zien. Nu wet je bijvoorbeeld niet hoe het met Reza is afgelopen. Wat mij betreft had ik dat toch nog wel even willen weten. Niet dat het voor Ronald iets uit zou maken, die periode heeft hij afgesloten, maar dan weet je het tenminste wel. Op zo’n mannier blijf je erover speculeren.

Maar daar van af gezien vond ik het echt een leuk boek. Het is me reuze meegevallen moet ik zeggen. Na Turks fruit had ik zo iets van nooit meer zo’n boek, maar ik wou graag iets van Ronald Giphart lezen en dit werd mij aangeraden. Ik moet zeggen dat het me gigantisch is meegevallen. Het zal ook wel aan de schrijver liggen, maar ik had niet gedacht dat dit thema zo leuk kon zijn. Samen met de Grot is dit nu toch wel het beste boek wat ik tot nu toe gelezen heb. En Ronald Giphart is naar mijn mening, zo ben ik wel achter gekomen, een zeer goed schrijver. Hij heeft een vlotte en goed leesbare stijl en het verhaal was echt heel mooi opgebouwd.

Al met al dus een zeer leuk boek. Ik heb er met veel plezier in gelezen en ben ook blij dat ik het gelezen heb. Ik kan het iedereen aanbevelen, want het is echt de moeite waard om eens te lezen. Ook als je eigelijk niet zo van dit soort thema’s houdt.

Verwerkingsopdracht 23

In deze verwerkingsopdracht ga ik Turks fruit van Jan wolkers die ik eerder al heb gelezen vergelijken met ik ook van jou van Ronald Giphart, het boek van dit verslag.

Om bij het begin te beginnen. Turks fruit speelt in een totaal andere tijd dan ik ook van jou. Turks fruit is geschreven in de jaren zestig en speelt daar ook in. Dat wordt zeer duidelijk als je leest hoe de mensen denken en doen en wat de denkbeelden zijn in dat boek. Ik ook van jou daarentegen speelt duidelijk in de jaren negentig of eventueel zou het ook nog kunnen spelen in deze tijd. Het is ook geschreven in die tijd en dat is te merken. Ook weer in het taalgebruik, meer vloeken en zo, en in de houding van de personages. De personages denken gewoon veel moderner.

Hiernaast zijn er nog vele kleinere verschillen. Zo draait het in Turks fruit meer om seks in het boek dan in ik ook van jou. In ik ook van jou worden enkele seksscènes beschreven, maar in Turks fruit wemelt het ervan. Zeker als je kijkt naar de tijd waarin Turks fruit is geschreven dan kom je tot de conclusie dat het boek daar meer ‘porno’ bevat.

Ook zijn Olga en de hoofdpersoon in Turks fruit getrouwd. Reza en Ronald hebben slechts een relatie. In Turks fruit spelen dieren ook een nog grotere rol dan in ik ook van jou. In ik ook van jou komt het niet verder dan de cavia van Reza en Ronald, terwijl er in Turks fruit allerlei dieren een rol spelen. Tot een jong vogeltje toe.

De verhaallijnen verschillen ook wezenlijk van elkaar. In Turks fruit gaat het enkel om de verwerking van de hoofdpersoon en hun vroegere liefde terwijl in ik ook van jou juist beschreven word hoe een nieuwe relatie ontstaat. Dat gebeurt absoluut niet in Turks fruit.

Ook verwerkt de hoofdpersoon daar zijn verdriet alleen, terwijl in ik ook van jou, Ronald enige steun van Fraser mag ontvangen.

Als laatste grote verschil kan ik noemen dat in Turks fruit absoluut niet over literatuur geschreven wordt, terwijl het in ik ook van jou een hot-item is.

Naast deze verschillen zijn er echter ook nog vele overeenkomsten. Zo kan ik noemen dat beide hoofdpersonen kunstenaar zijn. In Turks fruit is hij beeldhouwer, in ik ook van jou is Ronald schrijver, althans dat wil hij worden. In elk geval zijn ze dus beide bij kunst betrokken met betrekking tot hun vak.

Hiernaast is op te merken dat Reza en Olga beide meisjes zijn met hun eigenaardigheden. Ze zijn beide ontrouw en hebben soms ineens rare gedachtes. Bij Reza is dit alleen veel sterker aanwezig. Een verschil op dit vlak is dat Reza zich juist schaamt voor haar lichaam terwijl Olga er juist trost op is.

In beide boeken is de relatie uitgegaan doordat de vrouw vreemdging en in beide boeken komt de man er toch niet overheen. In beide gevallen blijft hij aan haar denken.

Hun mannier van verwerken is echter weer heel verschillend. Ronald wil een boek schrijven over Reza, de hoofdpersoon uit Turks fruit ‘neemt’ zoveel mogelijk vrouwen om Olga te vergeten.

Een duidelijke overeenkomst is dan wel weer dat beide hoofdpersonen hun oude geliefde blijven zien. Ronald blijft omgaan met Reza en de hoofdpersoon uit Turks fruit blijft ook, hetzij met pauzes, contact houden met Olga. Op dit punt valt wel weer dat juist Olga lijkt in te storten in de loop van de jaren, terwijl Reza ‘lijkt’ op te knappen na een tijdje. Dat denkt Ronald in elk geval, aan het eind van het boek wordt hier twijfel in gezaaid

Al met al mogen de boeken dus best de nodige overeenkomsten hebben, ze hebben ook heel veel verschillen. Ze gaan beide over een jongeman die niet over een relatie heen lijkt te kunnen komen, maar daarmee is het meeste ook wel gezegd. Zoals ik al zij er zijn wel een paar overeenkomsten maar de verschillen zijn toch in de meerderheid. Het zijn twee behoorlijk verschillende verhalen