Selecteer een pagina

1.

Op een warme dag in Auvergne (Frankrijk) verdwijnt de filmster Isabelle Amable in een groot bos bij de plaats Murat. Het laatste huis waar ze langs zou moeten zijn gekomen was het huis van Jeanne Bitor. Ze wordt niet teruggevonden en de politie geeft de moed op. Maar houdt rekening met het ergste. Alleen Bernard Buffon geeft de moed niet op, en ging verder met de zoektocht. Isabelle blijkt ontvoerd te zijn door Jeanne. Zij is een hele lelijke vrouw die alleen woont. Jeanne wil wraak nemen op Isabelle, omdat zij knap is. Ze wil haar laten verhongeren en schildert haar elke dag. Om het proces van vermagering vast te leggen.

Op een dag doet Isabelle alsof ze zich zelf heeft opgehangen, Jeanne vlucht het bos in. Op die dag bevrijdt Bernard Isabelle uit de kelder van het huis van Jeanne. Als de politie ter plaatse is, wil Isabelle niet dat Jeanne wordt opgepakt. Ze vindt dat ze wel genoeg heeft meegemaakt.

2.

Ik had het boek al eerder gelezen. Toen sprak het me al erg aan, ik heb het toen onthouden, voor als ik weer een boekverslag moest maken.

Ik heb het boek gekozen, omdat het me in eerste instantie helemaal niet aansprak. ik dacht dat het een heel voorspelbaar boek zou zijn, maar dit viel reuze mee. Je leeft vanaf het begin alleen met Isabelle mee. Maar naar verloop van tijd, merk je dat Jeanne degene is die het het zwaarste heeft. Zij doet dit ook allemaal niet voor haar lol. Mijn verwachtingen zijn dus niet uitgekomen. Het boek heb ik in één keer uitgelezen. Het hield me tot de laatste bladzijde in haar greep. Isabelle en Jeanne leren elkaar steeds beter kennen, en jij hen allebei ook. Erg fascinerend hoe dat is beschreven.

3.

Zie bijlage.

4.

Ik werd in het begin helemaal meegesleept door de verwarring en ontzetting van de dorpsbewoners. Alsof ik zelf in dat dorpje woonde.

Ik leefde erg mee met Isabelle. Dat mooie meisje, dat niets mis had gedaan, en dan zomaar opeens, zonder reden, werd ontvoerd. Ik hoopte dat de politie haar snel zou vinden. Maar in mijn achterhoofd wist ik natuurlijk dat dat niet zo kon zijn, omdat dan het boek zou zijn afgelopen. Ik verachtte de Jeanne. Maar naar verloop van tijd begon ik steeds meer medeleven te voelen voor Jeanne. Hoe zij leeft en geleefd heeft, is natuurlijk vreselijk. De vernederingen die ze in haar leven heeft moeten doorstaan zijn verschrikkelijk. Zij kan er ook niks aan doen dat ze niet moeders mooiste is. Door Isabelle te ontvoeren wilde ze wraak nemen. Ik snapte haar wel. Maar toch vond ik het zielig voor Isabelle. Jeanne liet haar helemaal uithongeren. Dat lijkt me een ware marteling, en zo zal Jeanne het ook bedoeld hebben.

Ik vond het ook knap dat Isabelle haar levensloop helemaal aan elkaar heeft zitten liegen, en dat ze zo Jeanne’s sympathie kon wekken. Door haar charmes en haar verhaal heeft ze Jeanne helemaal ingepakt. Maar natuurlijk, zoals bij alle leugens, kwam ook deze uit. En toen waren de rapen gaar bij Jeanne. Isabelle moet dan snel beslissen, en dan maakt ze een beslissing die ik ook zou hebben geprobeerd. Ze maakt Jeanne bang, en die spanning voel ik net zo goed mee. Ik kon me goed inleven in zowel Jeanne als Isabelle.

5.

Ik ben bewuster om me heen gaan kijken. Ik heb me geprobeerd in te leven in ‘lelijke’ mensen. Je kunt vaak inderdaad goed aan ze zien dat ze hun uiterlijk erg vinden. Maar de meeste mensen hebben besloten er toch het beste van te maken. En dat respecteer ik. Want in weze zijn alle mensen hetzelfde. Jeanne wilde of kon dit niet begrijpen. In het dorp werd ze natuurlijk ook heel erg vernederd. Ik zou dat ook verschrikkelijk vinden. Maar ik zou dan naar een ander dorp of naar de stad verhuizen. In een stad kijken mensen veel minder naar je. Daar had ze best een nieuw leven op kunnen bouwen. Als ik nu naar lelijke mensen kijk, kijk ik verder dan hun uiterlijk. In Jeanne zat een harde persoonlijkheid, maar die is gevormd door die vernederingen. Maar als je leest hoe ze kon praten met Isabelle, kun je zien dat ze eigenlijk een hele warme, goedbedoelde vrouw is. Ze wil wel aardig zijn, maar dit wordt niet gestimuleerd door haar omgeving. Ik heb er eens op gelet, en in mijn eigen omgeving zie ik dat lelijkere mensen vaker worden achtergesteld, of minder vrienden hebben, terwijl dat misschien wel heel aardige mensen zijn. Dat raakt me toch wel.

6.

Ik ben door dit boek gefascineerd. Ik vond dat het erg mooi werd beschreven hoe een vrouw wraak wil nemen op alle knappe, mooie mensen. dat is een onderwerp wat je niet dagelijks in boeken kan lezen. Ik heb in ieder geval nog nooit een boek gelezen dat zo’n situatie op papier zette. Ik vind het een mooi boek, en ik zal het zeker nog een aantal malen lezen. en als er iemand naar mij toe komt om te vragen of ik nog een mooi boek weet, zal ik dit boek zeker noemen!

De schrijfster heeft me zeker geboeid. Ik ben meer boeken van haar gaan lezen, maar dit vind ik tot nu toe de beste.